Hüzün bulutları,bırakın artık peşimi..
Ne yapsam,nerde olsam,ne düşünsem benimlesiniz..
İstemiyorum sizi,gidin ne olur gidin..
Mecburmusunuz,yağmur olup gözlerime yağmaya?
Ne hakkınız var kapkara bulut olup yüreğimi karartmaya..
Neden yaşam??
Bu hüzün bulutunu başıma doladın..
Ben çağırmadım,ummadığım anda sen yolladın..
Öyle katılaşmışımki..
Söylemek istediklerim dilimin ucuna gelse de söyleyemiyorum.
Öyle sımsıkı sarılmışsınki,
Bulut seni kendimden sökemiyorum..
Böyle olmasaydı ahhhhh..
Nasılda bakardım,bir bilsen çoşku ile gözlerine..
Sımsıcacık sevgimi sunardım,o kocaman kalbine,
Yüreğimdeki bütün kelimeler,ipeğin üstünden kayar gibi
Dudaklarıma süzülür,fısıltıyla dökülürdü,ellerine..
Fakat,gel gör ki. !!
Hüzün bulutu...
Aniden geldi,inatla çöreklendi yüreğime..