Ve şimdi kelimeler kadar yalnızım
Bir odam bir ben hayata kapanmışım
Başlamak istiyorum ya tekrardan
Ya da çekip gitmek varmak istiyorum hayallere…
Aldığım nefes kadar üşüyorum
Verdiğim soluk kadar acıyor bedenim
Şimdi yalnızım bir odam bir ben
Ve içimdeki acemi şairin
Buruşuk kâğıtlarda gizli saklı şiirleri
Karanlığın buz gibi gecelerinde
Rüzgârın sesini dinliyorum penceremde
Sessizlik çığ gibi üzerimde
Biliyorum çıkmaz olan
Sonu olmayan bir yere varıyorum
Gidiyorum bir hayallerim bir kağıdım
Ve bir ben bir hayat işte
Onuda götürüyorum
Sonsuz kere
Ve sonsuz kere anlıyorum
Ben yaşamıyorum aslında
Ölüm ardımda sessiz adımlarda
Belki hissettiğim duygularımda
Ya ona gidiyorum ya da çözemediğim
Varamadığım yollara…
Gönderen: SERAP AKBEY
Bir odam bir ben hayata kapanmışım
Başlamak istiyorum ya tekrardan
Ya da çekip gitmek varmak istiyorum hayallere…
Aldığım nefes kadar üşüyorum
Verdiğim soluk kadar acıyor bedenim
Şimdi yalnızım bir odam bir ben
Ve içimdeki acemi şairin
Buruşuk kâğıtlarda gizli saklı şiirleri
Karanlığın buz gibi gecelerinde
Rüzgârın sesini dinliyorum penceremde
Sessizlik çığ gibi üzerimde
Biliyorum çıkmaz olan
Sonu olmayan bir yere varıyorum
Gidiyorum bir hayallerim bir kağıdım
Ve bir ben bir hayat işte
Onuda götürüyorum
Sonsuz kere
Ve sonsuz kere anlıyorum
Ben yaşamıyorum aslında
Ölüm ardımda sessiz adımlarda
Belki hissettiğim duygularımda
Ya ona gidiyorum ya da çözemediğim
Varamadığım yollara…
Gönderen: SERAP AKBEY