İncitanem

öylesine çok sevmiştim ki seni
gördügüm günden beri
bir tek sen mutlu ederdin beni
yoksun incitanem nerelersin şimdi

hep içimi seninle ısıttım
yarınlara hep seninle baktım
hayatımı sende yakaladım
yoksun incitanem hangi ellerdesin şimdi

beni mutlu eden senin varlıgındı
içimdeki en küçük damlaydı
senin hasretinle taşardı
yoksun incitanem nasıl yaşarım şimdi

nefes alman bile bana yeterdi
benim hayatım senin ellerindeydi
benim herşeyim kalbimde gizliydi
yoksun incitanem nasıl nefes alırım şimdi

o masum gözlerinde kaybolurdum
kendimi hayallerde bulurdum
bir çocuk gibi mutlu olurdum
yoksun incitanem nasıl mutlu olayım şimdi

seni çok sevmiştim
öylesine deger vermiştim
ama herşey bitti o an
GERİ DÖN İNCİTANEM YAŞARMI SENSİZ BU CAN...

Duygu Erdöl