iOS geliştirmenin hala android den kolay olduğunu düşünüyorum. Çünkü ios cihazların hala farklı çözünürlük sayısı çok az. Hele bir de tablet telefon diye ikiye ayırırsak 3 farklı telefon ve 2 farklı tablet çözünürlüğü kalıyor. Bir de bu çözünürlükler birbiriyle orantılı. Uygulama geliştiriken ekran koordinatlarını point cinsinden giriyorsunuz ve ekran eğer normal ekransa 1 point 1 pixel oluyor, ekran retina ise 1 point 2 pixel oluyor. Bu durumda sadece kullanılan görselleri değiştirmek gerekiyor. Bunu da sistem otomatik hallediyor. dosya adına @2x ekleyince sistem otomatik olarak doğru dosyayı seçiyor. Son olarak ios 6 ile birlikte auto layout diye bir sistem tanıttılar. Bu sistem sayesinde farklı ekran çözünürlükleri için uygulama geliştirmek iyice kolaylaştı.
ben size farklı çözünürlüklerin android'de de belirttiğiniz kadar kolay olduğunu söyleyeyim.
farklı boyutlar için;
farklı isimli klasörlere aynı isimli dosyaları koy. ( android sdk run time'de senin için seçecektir en uygun olanı ) adına @2x falan gerekmez.
çözünürlük konusunda ise ios benzeri bir sistem var. dp ( density-independent pixel ) denen ölçeği kullanıyorsun. ve yine bu dp ölçeklendirmene göre farklı resource klasörlerine ekran tasarım xml'lerini koyuyorsun.
kısacası; ikisi de bazı şeyleri kolaylaştırıyorlar. Android'in geliştirme dili olan Java'nın OOP okunabilirliği zor olsa da yazması objektif-c'ye göre bana her zaman daha kolay gelmiştir ( burası kişisel kısmı oluyor yazdıklarımın )
tabiki ios hiç bir sürümünde donma takılma boğulma kararsızlık yok
konu biraz daha developer açısından bakmayı gerektiriyor sanırım :)