Ebu Düllâme Abbasi hükümdarlarına çok güzel bir kaside yazınca, Halife :
- Çağırın şairi gelsin, der, ihsanda bulunalım…
Şairi çıkarırlar huzura. Halife sorar:
-Kasiden çok güzel olmuş, caize olarak ne istersin?
Şair şöyle bir etrafındaki kalabalığa süzer ve der ki:
-Sultanım, kulunuz bir av köpeği ister.
Herkes şaşkındır. Sen sultanın huzuruna çık, dile benden ne dilersen desin, bir av köpeği iste! Olacak iş değil mi bu?
Halife: - Verdik gitti, der şaşırarak, istediğin av köpeği olsun.
Şair kapıya yönelmiştir ki, bir ara dönüp sorar:
- Fakat efendim. Ava ne ile gideceğim?
- Haklısın, der Halife, bir de at versinler.
Bir iki adım atan şair tekrar döner ve, boynunu büker:
- Şey efendim, ata nasıl bineceğim?..
Güler Halife:
- Doğru, güzel bir eğer takımı da versinler.
- Efendim, ata kim bakacak?
- Bir de seyis versinler…
Bir iki adım daha atar bizimki:
- Sultanım, diyecektim ki, bu seyisi nerede yatırayım?
- Bir de köşk versinler.
Şair tekrar döner geriye:
- Bu kadar insanı bu köşkte ne ile geçindireyim?
- 1000 altın da harçlık versinler…
Ebu Düllame bir kez daha geriye dönecektir ki, halife Mehdi ondan önce davranır:
- Bak şair efendi, masraf idaresine bir kethüda, hesap tutmaya da bir katip istersen av köpeğini geri alırım ha!..
Kaynak:İskender Pala'nın kitabı
- Çağırın şairi gelsin, der, ihsanda bulunalım…
Şairi çıkarırlar huzura. Halife sorar:
-Kasiden çok güzel olmuş, caize olarak ne istersin?
Şair şöyle bir etrafındaki kalabalığa süzer ve der ki:
-Sultanım, kulunuz bir av köpeği ister.
Herkes şaşkındır. Sen sultanın huzuruna çık, dile benden ne dilersen desin, bir av köpeği iste! Olacak iş değil mi bu?
Halife: - Verdik gitti, der şaşırarak, istediğin av köpeği olsun.
Şair kapıya yönelmiştir ki, bir ara dönüp sorar:
- Fakat efendim. Ava ne ile gideceğim?
- Haklısın, der Halife, bir de at versinler.
Bir iki adım atan şair tekrar döner ve, boynunu büker:
- Şey efendim, ata nasıl bineceğim?..
Güler Halife:
- Doğru, güzel bir eğer takımı da versinler.
- Efendim, ata kim bakacak?
- Bir de seyis versinler…
Bir iki adım daha atar bizimki:
- Sultanım, diyecektim ki, bu seyisi nerede yatırayım?
- Bir de köşk versinler.
Şair tekrar döner geriye:
- Bu kadar insanı bu köşkte ne ile geçindireyim?
- 1000 altın da harçlık versinler…
Ebu Düllame bir kez daha geriye dönecektir ki, halife Mehdi ondan önce davranır:
- Bak şair efendi, masraf idaresine bir kethüda, hesap tutmaya da bir katip istersen av köpeğini geri alırım ha!..
Kaynak:İskender Pala'nın kitabı