JERRY,
çevresindekilerin çok sevdigi insanlardan biriydi. Keyfi her zaman
yerindeydi. Her zaman söyleyecek olumlu bir sey bulurdu. Hatta bazen
etrafindakileri çildirtirdi bile, "bu adam, bu halde nasil iyimser
olabiliyor." diye.Birisi nasil oldugunu sorsa "Bomba gibiyim" diye yanit
verirdi. Hep "Bomba gibiyim"JERRY, bir dogal motivasyoncuydu... Yaninda
çalisanlardan biri , o gün kötü bir günündeyse, JERRY yanina kosar ,
duruma
nasil olumlu bakilacagini anlatirdi. Bu tarzi fena halde düsündürüyordu
beni... Bir gün JERRY' e gittim.
-"Anlayamiyorum" dedim. "Nasil oluyor da, her zaman her kosulda bu kadar
olumlu
olabiliyorsun...
Nasil basariyorsun bunu?..."
-Her sabah kalktigimda kendi kendime "JERRY bugün iki seçimin var. Havan
ya
iyi olacak ya da kötü derim ve havamin iyi olmasini seçerim. Kötü bir sey
oldugunda yine iki seçimim vardir. Kurban olmak ya da ders almak. Ben
basima
gelen kötü seyden ders almayi tercih ederim. Birisi bana sikayete
geldiginde
yine iki seçimim var... Sikayetini kabul etmek ya da ona hayatin olumlu
yanlarini göstermek. Ben hayatin olumlu yanlarini seçerim."
-"Yok yahu" diye protesto ettim. "Bu kadar kolay yani"
-"Evet kolay" dedi JERRY... "Hayat seçimlerden ibarettir. Her durumda bir
seçim vardir, sen her durumda nasil davranacagini seçersin. Sen insanlarin
senin tavrindan nasil etkileneceklerini seçersin. Sen havanin, tavrinin
iyi
ya da kötü olmasini seçersin... Yani sen hayati nasil yasayacagini
seçersin!..." JERRY'nin sözleri beni oldukça etkiledi. Onu uzun yillar
görmedim. Ama hayattaki talihsiz olaylara dövünmek yerine, seçim yapmayi
tercih ettigimde hep onu hatirladim. Yillar sonra JERRY'nin basina tatsiz
bir sey geldi. Soygun için gelen hirsizlar, panige kapilip JERRY'i delik
desik etmisler. Ameliyati 18 saat sürmüs, haftalarca yogun bakimda kalmis.
Taburcu edildiginde , kursunlarin bazilari hala vücudundaymis. Ben onu
olaydan 6 ay sonra gördüm.
-"Nasilsin" diye sordugumda
-"Bomba gibiyim" dedi "Bomba gibi"
-"Olay sirasinda neler hissettin JERRY" dedim.
-"Yerde yatarken, iki seçimim var diye düsündüm. Ya yasamayi seçecektim ya
da ölümü... Ben yasamayi seçtim."
-"Korkmadin mi, suurunu kaybetmedin mi?"
-"Ambulansla gelen saglik görevlileri harika insanlardi. Bana hep
iyileseceksin merak etme" dediler. Ama acil servisin koridorlarinda
sedyemi
hizla sürerlerken doktorlarin ve hemsirelerin yüzlerindeki ifadeyi görünce
ilk defa korktum. Bu gözler bana "Bu adam ölmüs" diyordu. Bir seyler
yapmazsam, biraz sonra ölü bir adam olacaktim gerçekten..."
-"Ne yaptin?" diye merakla sordum...-"Kocaman bir hemsire yanima yaklasti
ve
bagirarak herhangi bir seye alerjim olup olmadigimi sordu...
"Var" Doktorlar ve hemsireler merakla sustular... Derin bir nefes alarak
kendimi topladim ve bagirdim: "Benim kursunlara alerjim var.!..."
Doktorlar
ve hemsireler gülmeye basladilar... Tekrar bagirdim. Ben yasamayi seçtim.
Beni bir canli gibi ameliyat edin, otopsi yapar gibi degil..." JERRY,
sadece
doktorlarin büyük ustaliklari sayesinde degil, kendi olumlu tavrinin büyük
katkisiyla yasadi. Yasamasi bana büyük bir ders oldu. Her gün, hayatimizi
dolu dolu yasamayi seçme sansimiz ve hakkimiz oldugunu ondan ögrendim ve
her
seyin kendi seçimimize bagli oldugunu... Bu yaziyi okudunuz ...
Simdi iki seçiminiz var.
1. Unutup gitmek
2. YADA DERS ALIP BİR JERRY OLMAK
çevresindekilerin çok sevdigi insanlardan biriydi. Keyfi her zaman
yerindeydi. Her zaman söyleyecek olumlu bir sey bulurdu. Hatta bazen
etrafindakileri çildirtirdi bile, "bu adam, bu halde nasil iyimser
olabiliyor." diye.Birisi nasil oldugunu sorsa "Bomba gibiyim" diye yanit
verirdi. Hep "Bomba gibiyim"JERRY, bir dogal motivasyoncuydu... Yaninda
çalisanlardan biri , o gün kötü bir günündeyse, JERRY yanina kosar ,
duruma
nasil olumlu bakilacagini anlatirdi. Bu tarzi fena halde düsündürüyordu
beni... Bir gün JERRY' e gittim.
-"Anlayamiyorum" dedim. "Nasil oluyor da, her zaman her kosulda bu kadar
olumlu
olabiliyorsun...
Nasil basariyorsun bunu?..."
-Her sabah kalktigimda kendi kendime "JERRY bugün iki seçimin var. Havan
ya
iyi olacak ya da kötü derim ve havamin iyi olmasini seçerim. Kötü bir sey
oldugunda yine iki seçimim vardir. Kurban olmak ya da ders almak. Ben
basima
gelen kötü seyden ders almayi tercih ederim. Birisi bana sikayete
geldiginde
yine iki seçimim var... Sikayetini kabul etmek ya da ona hayatin olumlu
yanlarini göstermek. Ben hayatin olumlu yanlarini seçerim."
-"Yok yahu" diye protesto ettim. "Bu kadar kolay yani"
-"Evet kolay" dedi JERRY... "Hayat seçimlerden ibarettir. Her durumda bir
seçim vardir, sen her durumda nasil davranacagini seçersin. Sen insanlarin
senin tavrindan nasil etkileneceklerini seçersin. Sen havanin, tavrinin
iyi
ya da kötü olmasini seçersin... Yani sen hayati nasil yasayacagini
seçersin!..." JERRY'nin sözleri beni oldukça etkiledi. Onu uzun yillar
görmedim. Ama hayattaki talihsiz olaylara dövünmek yerine, seçim yapmayi
tercih ettigimde hep onu hatirladim. Yillar sonra JERRY'nin basina tatsiz
bir sey geldi. Soygun için gelen hirsizlar, panige kapilip JERRY'i delik
desik etmisler. Ameliyati 18 saat sürmüs, haftalarca yogun bakimda kalmis.
Taburcu edildiginde , kursunlarin bazilari hala vücudundaymis. Ben onu
olaydan 6 ay sonra gördüm.
-"Nasilsin" diye sordugumda
-"Bomba gibiyim" dedi "Bomba gibi"
-"Olay sirasinda neler hissettin JERRY" dedim.
-"Yerde yatarken, iki seçimim var diye düsündüm. Ya yasamayi seçecektim ya
da ölümü... Ben yasamayi seçtim."
-"Korkmadin mi, suurunu kaybetmedin mi?"
-"Ambulansla gelen saglik görevlileri harika insanlardi. Bana hep
iyileseceksin merak etme" dediler. Ama acil servisin koridorlarinda
sedyemi
hizla sürerlerken doktorlarin ve hemsirelerin yüzlerindeki ifadeyi görünce
ilk defa korktum. Bu gözler bana "Bu adam ölmüs" diyordu. Bir seyler
yapmazsam, biraz sonra ölü bir adam olacaktim gerçekten..."
-"Ne yaptin?" diye merakla sordum...-"Kocaman bir hemsire yanima yaklasti
ve
bagirarak herhangi bir seye alerjim olup olmadigimi sordu...
"Var" Doktorlar ve hemsireler merakla sustular... Derin bir nefes alarak
kendimi topladim ve bagirdim: "Benim kursunlara alerjim var.!..."
Doktorlar
ve hemsireler gülmeye basladilar... Tekrar bagirdim. Ben yasamayi seçtim.
Beni bir canli gibi ameliyat edin, otopsi yapar gibi degil..." JERRY,
sadece
doktorlarin büyük ustaliklari sayesinde degil, kendi olumlu tavrinin büyük
katkisiyla yasadi. Yasamasi bana büyük bir ders oldu. Her gün, hayatimizi
dolu dolu yasamayi seçme sansimiz ve hakkimiz oldugunu ondan ögrendim ve
her
seyin kendi seçimimize bagli oldugunu... Bu yaziyi okudunuz ...
Simdi iki seçiminiz var.
1. Unutup gitmek
2. YADA DERS ALIP BİR JERRY OLMAK
