Yanı başındayken özlediğim gitmekle hata mı ettim(?)
Şimdi adını bilmediğim bir şehirdeyim.
Adımlarının izi yok kaldırımlarında hiçbir arabanın camında adım yok adın yok
Hava ayaz saçların nasılda uçuşuyordur kışa inat bahar kelebekleri gibi
Ben de yokum üşüyorsundur şimdi
Ah en çok üşüyenim yağmuru bol uzakların hüzün kokan çiçeği çiçeğim
Kokunu çok özledim.
Ellerim titriyor içimde bir yerlerde çınarlar devriliyor bir bir yanıyor ormanlarım
can veriyor içimdeki vahşi hayvanlar
Sarsılıyor omuzlarım hıçkıra hıçkıra ağlıyorum.
Elimde kalan terinle teninin okyanus akıtıyorum.
Sandığımdan da azmış gücüm direncim
Kadınım tuzumla batıyorum boğuluyorum.
Oysa sen beni hiç boğulurken görmedin düşleyemezsin.
Tenini nasıl özledim kadınım bilemezsin.
Şimdi ben uzaklarda bilmediğim şehirlerde bilmediğim yüzlere seni anlatıyorum sana
söyleyemediğim sevgimi bir küfür gibi ağzıma doldurup gördüğüm her yüze tükürüyorum.
Uyuyunca çabuk geçiyor zaman Uyanır uyanmaz kâbusa dönüyor hayat
Yoksun sen kadınım çocuk inadı uykusuzluklarımla baş başayım
şimdi hayat da kurduğun cümleler gibi hep eksik hep yarım
Ah eksik yanım diğer yarım Kadınım
Dilimde adınla ıslanıyor her cümle anılardan bozma yırtık bir battaniyeyle ısınmaya
çalışıyor aciz bedenim ama nafile
Kadınım özledim .sessizliğini bile!
Dilimdeki mağarada yankılanıyor adın
Sana susadım kadınım çok susadım!...
( )
Bu şehri de işgal etti özlemimle yalnızlığım
Tenha sokakların sıvasız duvarlarında bile senin adın ben yazdım
Yaktığım ağıtlar bu şehrin de iklimini bozdu yanılıp göçmen kuşlar geliyor buralara
bir bir ölüyorlar gitmem lazım.
Kokun rüzgâr kılığında sızıyor odama belli ki senden yeterince uzaklaşamadım
diyorum kendi kendime.
Kaç şehir girdi aramıza kaç zaman uzandı tuzak mezarlara kaç ömür yaşlandım
yine de senden uzaklaşamadım!
Hala korkuyorum yol yakın dön derim kendime diye
Uzaklara daha uzaklara gitmem lazım
Bu şehri de işgal etti özlem erlerim vurulmadan özlemine şehit düşmeden kaçmam lazım.
Gitmeliyim yokluğuna yenik düşmeden Aralık bitmeden
PREFERABLE
Şimdi adını bilmediğim bir şehirdeyim.
Adımlarının izi yok kaldırımlarında hiçbir arabanın camında adım yok adın yok
Hava ayaz saçların nasılda uçuşuyordur kışa inat bahar kelebekleri gibi
Ben de yokum üşüyorsundur şimdi
Ah en çok üşüyenim yağmuru bol uzakların hüzün kokan çiçeği çiçeğim
Kokunu çok özledim.
Ellerim titriyor içimde bir yerlerde çınarlar devriliyor bir bir yanıyor ormanlarım
can veriyor içimdeki vahşi hayvanlar
Sarsılıyor omuzlarım hıçkıra hıçkıra ağlıyorum.
Elimde kalan terinle teninin okyanus akıtıyorum.
Sandığımdan da azmış gücüm direncim
Kadınım tuzumla batıyorum boğuluyorum.
Oysa sen beni hiç boğulurken görmedin düşleyemezsin.
Tenini nasıl özledim kadınım bilemezsin.
Şimdi ben uzaklarda bilmediğim şehirlerde bilmediğim yüzlere seni anlatıyorum sana
söyleyemediğim sevgimi bir küfür gibi ağzıma doldurup gördüğüm her yüze tükürüyorum.
Uyuyunca çabuk geçiyor zaman Uyanır uyanmaz kâbusa dönüyor hayat
Yoksun sen kadınım çocuk inadı uykusuzluklarımla baş başayım
şimdi hayat da kurduğun cümleler gibi hep eksik hep yarım
Ah eksik yanım diğer yarım Kadınım
Dilimde adınla ıslanıyor her cümle anılardan bozma yırtık bir battaniyeyle ısınmaya
çalışıyor aciz bedenim ama nafile
Kadınım özledim .sessizliğini bile!
Dilimdeki mağarada yankılanıyor adın
Sana susadım kadınım çok susadım!...
( )
Bu şehri de işgal etti özlemimle yalnızlığım
Tenha sokakların sıvasız duvarlarında bile senin adın ben yazdım
Yaktığım ağıtlar bu şehrin de iklimini bozdu yanılıp göçmen kuşlar geliyor buralara
bir bir ölüyorlar gitmem lazım.
Kokun rüzgâr kılığında sızıyor odama belli ki senden yeterince uzaklaşamadım
diyorum kendi kendime.
Kaç şehir girdi aramıza kaç zaman uzandı tuzak mezarlara kaç ömür yaşlandım
yine de senden uzaklaşamadım!
Hala korkuyorum yol yakın dön derim kendime diye
Uzaklara daha uzaklara gitmem lazım
Bu şehri de işgal etti özlem erlerim vurulmadan özlemine şehit düşmeden kaçmam lazım.
Gitmeliyim yokluğuna yenik düşmeden Aralık bitmeden
PREFERABLE