Gün aşırı intiharlarının sonu olacak yazacaklarım ve bildiğini bilmekse benim sonum.
Seni kaybetmeyi göze alarak işte itiraf ediyorum…
Ben cesaretsizim korkağım ve dibine kadar aşığım…
Bir keresinde bana “Beni sevdiğini söylesen çıban mı çıkar dilinde?” demiştin.
Ah içimdeki yalancı adam “evet” demişti sana kadınım ben dememiştim.
“Çıkarsa yüreğinde çıkar çıban o da sevdiğini söyleyemediğinden” demiştin.
Yüreğimdeki çıbanı sana emanet edip gideceğim kanattıkça sana aşkımı anlatacak.
Sana kanamadan sana doyamadan ardımda cevapsız sorularla kanı pıhtılaşmaz
yaralarımla sol yanımda gideceğim Kadınım…
Kadınım hayatımı anlamlandıranım hayatını alt üst ettiğim yetmiyormuş gibi
itiraflarımla baş başa koyup seni gitmeye hazırlanıyorum.
Kalamam…
Daha da kötüsü neden kalamadığımı anlatamam…
Biriktirdiğim tüm cesaretimle içimde senden habersiz büyüttüklerimi ve bir sır gibi
sakladığım tüm gerçekleri söylemeye karar verdim.
Lakin yüzüne değince gözlerim biliyordum yine susacaktım o bana benzemeyen adam
olacaktım bu yüzden ilk kez sana yazmayı deniyorum.
Okurken yüzünde belirecek kıvrımları şimdiden görebiliyorum tüm ifadelerin hızla
karışacak birbirine…
Yüzündeki o tarifsiz masumiyeti bir yana atıp kızmak isteyip de kızamadığın her anın
acısını çıkaracaksın.
Pişman değilim dediğin her an için pişmanlık duyacaksın belki belki ağlayacaksın…
Ağlamayı yasak etmiştim sana bozuyorum.
Dilediğince ağla kadınım.
Ağlayamadığın tüm anlar için bir bir ağla sen bilmeyeceksin ama ben de ağlıyor olacağım.
Ve kadınım ilk kez ağlarken utanmayacağım.
Biliyorum üşüyeceksin ama alışacaksın hayata karışacaksın ve günün birinde hak ettiğin
adam gibi “adam”ı bulacaksın.
Sevdiğim sevdiğimi söyleyemediğim…
Sana söyleyemediğim öyle çok şey var ki…
Kumsaldaki tüm taşları denize atmaya çalışan yarım akıllı bir çocuk gibi telaşlıyım.
Ve biliyorum ardımda suya değmeyecek binlerce taş söylenmemiş binlerce söz ile
zamansız gitmiş olacağım.
Sen bunları her şey gibi çok sonra öğreneceksin.
Cesaretsizim korkağım dibine kadar aşığım ve bir de beceriksizim kadınım…
Denedim ama yazamadım.
PREFERABLE
Seni kaybetmeyi göze alarak işte itiraf ediyorum…
Ben cesaretsizim korkağım ve dibine kadar aşığım…
Bir keresinde bana “Beni sevdiğini söylesen çıban mı çıkar dilinde?” demiştin.
Ah içimdeki yalancı adam “evet” demişti sana kadınım ben dememiştim.
“Çıkarsa yüreğinde çıkar çıban o da sevdiğini söyleyemediğinden” demiştin.
Yüreğimdeki çıbanı sana emanet edip gideceğim kanattıkça sana aşkımı anlatacak.
Sana kanamadan sana doyamadan ardımda cevapsız sorularla kanı pıhtılaşmaz
yaralarımla sol yanımda gideceğim Kadınım…
Kadınım hayatımı anlamlandıranım hayatını alt üst ettiğim yetmiyormuş gibi
itiraflarımla baş başa koyup seni gitmeye hazırlanıyorum.
Kalamam…
Daha da kötüsü neden kalamadığımı anlatamam…
Biriktirdiğim tüm cesaretimle içimde senden habersiz büyüttüklerimi ve bir sır gibi
sakladığım tüm gerçekleri söylemeye karar verdim.
Lakin yüzüne değince gözlerim biliyordum yine susacaktım o bana benzemeyen adam
olacaktım bu yüzden ilk kez sana yazmayı deniyorum.
Okurken yüzünde belirecek kıvrımları şimdiden görebiliyorum tüm ifadelerin hızla
karışacak birbirine…
Yüzündeki o tarifsiz masumiyeti bir yana atıp kızmak isteyip de kızamadığın her anın
acısını çıkaracaksın.
Pişman değilim dediğin her an için pişmanlık duyacaksın belki belki ağlayacaksın…
Ağlamayı yasak etmiştim sana bozuyorum.
Dilediğince ağla kadınım.
Ağlayamadığın tüm anlar için bir bir ağla sen bilmeyeceksin ama ben de ağlıyor olacağım.
Ve kadınım ilk kez ağlarken utanmayacağım.
Biliyorum üşüyeceksin ama alışacaksın hayata karışacaksın ve günün birinde hak ettiğin
adam gibi “adam”ı bulacaksın.
Sevdiğim sevdiğimi söyleyemediğim…
Sana söyleyemediğim öyle çok şey var ki…
Kumsaldaki tüm taşları denize atmaya çalışan yarım akıllı bir çocuk gibi telaşlıyım.
Ve biliyorum ardımda suya değmeyecek binlerce taş söylenmemiş binlerce söz ile
zamansız gitmiş olacağım.
Sen bunları her şey gibi çok sonra öğreneceksin.
Cesaretsizim korkağım dibine kadar aşığım ve bir de beceriksizim kadınım…
Denedim ama yazamadım.
PREFERABLE