Kalbim...

Kalbim senin ellerinde !
Ya senin ellerin hangi tende ?
Hangi dokunuş beni içinde barındıran bir anlık düş olurki sana…
Paramparça yüreğimden çıkan bir damla sevgi sıcaklığını hangi soğuk yansımayla silip atabilirsinki ?
Ve sen yoksun dediğinde bana ?
Neye sığınırım bu dibime kadar battığım sensizlikte ?
Kim olurum sensizliğin içinde ?
Kime savururum içimdeki seni ?
Nereye atar nasıl yatarım sıcak yataklarda ?
Ne yaptığımda ne olduğumu düşünürümki sensiz nefes alırken atmosferde… ?

Ya yansıyamazsam sana ?
Ya düşleyemezsem seni ufak bir anın içinde
Sana ve bana ait olan ortak bir anı yaşayamadan karşılarşırsam şeytanın gülümsemesi ile…
Tek bir defa daha o keder denizini hakettiğimi hatırlatırsan ellerinin bile elinde olduğunu unutup bana… ?
Yo yoo hayır şeytan ! Onu seviyorum bu ne senin vazgeçirebileceğin nede bir başkasının düşü bu ;
Benim yansımam,benim tenim,benim beynim,benim umudum…
Ne varsa benden yana sana dair, ne varsa senden yana bana dair hepsi bir gülümseme kadar yakıcı aynalarda...
Ve tüm arayışların bittiğinde istediğin yerde değilsen hala ve haketmediyse hiçkimse seni
kapılarım açık her an sana …
Bir huzur evinde,bir bankta,bir dokunuşta,ıslak bir taşın koynunda,bir terkedilmişin gözlerinde,soğuk bir havada titreyen bir kedinin teninde,selerde sensizizliklerde,sessizliklerde…
Herşeyden korkarken sana dair herşeye inat : Seviyorum seni…!