Kan düşerken toprağa

Kan düşerken toprağa
Nefesinde uyandığım vay yalan dünya
Hikmetinde filizlenirken toprak
Delicesine narlanan köz körük sesinde
Düşüncelerim deli deli dövülürken
Kalkan balyozun sesinde buldum kendimi
Koparırcasına düşüncelerimi bünyemden
Demirin şekil alışını seyrederim bir zaman
Ya örsün kudretinde yada balyoz gücünde
Damla damla düşerken sıcağa karşı ter
İsyan gördüm ateşe karşı daima
Gençliğe yiğitleşirken
Garip gönlümün muhabbetini duyarım
Ve ulular ulusu koca babam
Ekmeğinin helalliğini kazanırken
Balyoz sesinde kendimden geçerdim
Sanki zikir verircesine
Örsde bulurdum kendimi dövülürken
Alev alev yanarken ocaktaki köz
Sinemde çığlıkların çatıştığı türküler
O türküler ki yüklenirdi başıma
Hükmü candan bilirdim o an
Derin bir nefes alıp içimi dökerdim
Tazeden tazeye mızrabımdan telime
Palazlanıp kol tuttuğumda
Yalın ayaklarımı çamurun sardığını
Hissederdim oymalının garipler çarşısında
Türkülerde yok olurdum bir zaman
Ve karanlıkta it ulumalarında duyardım isyanı
Hissederdim muhabbeti
Yar gözünden oklanırken
Esiri oldum sevdamın
Şimdiden eyvah bana
Kaldırırken sazımı gökyüzüne doğru
Zigana’dan şahlandım dağlar ardına
Ve kutlu bir vatan ve bayrak
Gölgesinde yiğitliğim eğer noktalanacaksa
Bu toprak için ömrüm isterse
Kalemimi kırmasın hakim
Seher vakti esen gül bahçelerinde
Yaşadım sevdamı goncasını koklarken
Esiri olmuşum o can kokan güzelin
Bu deli sevdamın haykırışında
Ey gök ne durdursun çök gayri
Hasretini çektiğim güzel
İster sev ister sevme
Ben böyleyim işte

Aşık Sefai