Karalama Defteri..

Yavaş yavaş kendime geliyorum sanırım, hayatın sınırlarını zorlamaya ama hırslarımın kurbanı olmadan ilerlemeye başlıyorum..

Daha 1 saat önce maç yaparken öğrendim; hayat küçük küçücük dalgınlıkları affetmiyor. Onun için hep uyanık olmak gerekiyor ve maç kazanmak için bütün yapılacak şeyleri adım adım yapmak gerekiyor. Sabrederek ve hep hedefi yani maçı kazanmaksa hedef hep onu düşünerek oynamak hayatı ya da maçı. Adım adım küçük çalımlarla zevk alarak..vazgeçmeden maç bitmediği sürece umudu yitirmeden yaşamak hayatı yada oynamak maçı..her an gol atacakmış gibi oynamak ve her an gol yiyecekmiş gibi yaşamak..zevk alarak mutlu bir şekilde geçirmek zamanı.. tabi sadece pas yaparak geçirmemek hayatı..hedefi düşünerek hazırlık pasları yapmak ve mücadele etmek yorulmadan.. içinde kazanma hissi hiç eksilmeden gülümsemek..her türlü direklere tahammül ederek.. kendi kale direği yada rakip kale direği..ya sen çekersin şutu ya da rakip..sonuç değişmediği sürece direkte patlayan toplara hayıflanmadan oynamak yada her türlü engel karşısında dik yaşamak hayatı..

Hem baksana her engel bizim kötülüğümüze olmuyor..rakibin şutu da kendi engeline takılabiliyor çoğu zaman..işte bunu fark ederek oynamak maçı..

Tabi ki sarı kart göreceksin hataların bedelini bu şekilde ödeyebilirsin..ama bu hayattan kopmanı gerektirmez. Daha dikkatli oynama hissine kapılırsın..tabiki zamanla tecrübelenirsin de..

Yalnız, oynarken zamanın geçtiğinin farkına varman seni daha çok motive edecektir hayata karşı..hele bir de gol atamadıysan daha fazla beklemenin hiçbir anlamı yoktur..risk alman beklenir gol atman için..yalnız, gol yemeden gol atmak gerekir hayatta…belki de gol atmak değil de gol yemek daha çok yıpratır seni..iste senin de arkana bakmadan hedef doğrultusunda ilerlenmen gerekir bu durumda..tabi ki son düdüğü hiç aklından çıkarmadan..

Tarih: 07.06.2007
Saat: 01:49