Bir adım daha gelmeye korkuyorum
Ya düşersem ve sen beni tutamazsan
Kalbime batan ufacık iğneler canımı yakıyor
Ve ben korkuyorum, sensizlikten
Ne, nefesini hissetmekle oluyor
Ne de uzaktan gelen sesinle yetinmeye çalışmakla
Gün ağardığında aklıma gelen o kara gözlerinin ardından
Gecenin karanlığına inat parıldayan yıldızlar
Senin gözlerinin ışıl ışıl bakışlarını anımsatıyor bana
Bir de ardından ‘ay’ ip ince bir çizgi haline geliyor
Onca yıldızın arasında kendimi görüyorum
Bir başıma…
O incecik ay, ‘benim bitişimin eserinden geriye kalan’ diyorum
Kendi kendime
Ve yumuyorum gözlerimi…
Saatler sonra uyandığımda, benden eser kalmamış oluyor
Bu kadar basit işte unutmak beni…
Ve gözlerinin ışığını kaybetmek…
Yine gece olsa diyorum önce
Güneş batsa, seni görsem…
Ve Vazgeçiyorum sonra
Ne de olsa bir kaç saatin ardından kaybolacaksın yine…
red-bird
Ya düşersem ve sen beni tutamazsan
Kalbime batan ufacık iğneler canımı yakıyor
Ve ben korkuyorum, sensizlikten
Ne, nefesini hissetmekle oluyor
Ne de uzaktan gelen sesinle yetinmeye çalışmakla
Gün ağardığında aklıma gelen o kara gözlerinin ardından
Gecenin karanlığına inat parıldayan yıldızlar
Senin gözlerinin ışıl ışıl bakışlarını anımsatıyor bana
Bir de ardından ‘ay’ ip ince bir çizgi haline geliyor
Onca yıldızın arasında kendimi görüyorum
Bir başıma…
O incecik ay, ‘benim bitişimin eserinden geriye kalan’ diyorum
Kendi kendime
Ve yumuyorum gözlerimi…
Saatler sonra uyandığımda, benden eser kalmamış oluyor
Bu kadar basit işte unutmak beni…
Ve gözlerinin ışığını kaybetmek…
Yine gece olsa diyorum önce
Güneş batsa, seni görsem…
Ve Vazgeçiyorum sonra
Ne de olsa bir kaç saatin ardından kaybolacaksın yine…
red-bird
