Korkuların eşiğinde...

Bilindik korkularına bürünmüştü yine...
Çiçek hırsızı ikindi gelmişti ve renkler yitecekti.
Ufuk çizgisi kaygılarının şelalelerinde;
Serseri kayıklara korkularını koyvermişti.

Gecenin yahut ay ışığının bir getirisi yoktu,
Korkuların gölgeleri dahi kaybedilenlerdendi.
Önce dudaklarında bir şiir, ıslığında tılsımlı melodi;
Satır aralarında bulduğu, bir tutam umuttu...

Yangının susan alevlerinin çığlığında biçare;
Bir limana sığınır gibi mahzun ve yorgun...
Ne sevgisini anlatacak yangına mecali var;
Ne ummanlar aşmaya yetecek yekesi...

Hayri