Yitmişken
dal uçlarında
bahar
kurumuşken
dallarda gonca
ve
sararmışken yapraklar
lal imiş yürek...
bozulmuşken
güne el açmış aşiyan
kırgınken
serçe
düşmüşken
en körpe yavru
yuvadan
lal imiş yürek...
sahilde
bir balıkçı oltasında
müebbete durmuşken
dalga
küskünken
martılar balıklara
ve
esmezken
rüzgar
senli zamanlardan
lal imiş yürek...
çağlanın en yeşili
gözlerinde kurumuşken
varmışken tüm renkler sarıya
zaman
kanayan bir yarayken
dil uçlarında
lal imiş yürek...
Nurşen Kaygısız