Masum

Gökyüzü boyadı saçlarını
O mahmur bakışın götürdü beni bu diyardan
Uzaksın bana ama bulutlara yakın
Sen bi çeşmede ağlarken durmuş
Bana bakıyor yar sanki içten
Tel tel saçların savurdu rüzgar
Karanlıkta ağlarken saf çocuk gibi
Masum bakışların dağlar deldi söktü kalbimi yerinden