Bir deneme olarak başlayıp minimal hikayeye dönüşen metnimizi size sunuyorum. Mikrofon pek kaliteli olmadığı için videonun altından sözleri takip edebilirsiniz. Beğeneceğinizi umuyorum.
Not: Video olmasına rağmen sadece bir dinletidir ve karanlıkta, kulaklık takılı bir şekilde yüksek ses ile dinlemeniz önerilir.
Not: Video olmasına rağmen sadece bir dinletidir ve karanlıkta, kulaklık takılı bir şekilde yüksek ses ile dinlemeniz önerilir.
Sözler
Süzülen rüzgarın derinliklerinden koştururken arkada Grave çalıyordu. Siyahlar içinde ilerleyişim, atıyor olduğum her adım yavaş gelen ölümü kabullenişimdi ama erkendi; onun töreniydi o, muhteşem ölüm. Bileklerime ateşle yapıştırılmış zincirler koşarken belime vuruyordu, acıyla. Yüzümdeki saati belli olmayan makyaj ağlatılarımın dönmüş yüzüydü. Her şeyi bırakmış sadece bekliyordum ve beni alması için geliyordu. Gölgelerin ardındaki o muhteşem ölüm, bana geliyordu. Yüzümdeki baygın gülümseme olmayan güneşin sakin hareketleriydi sanki. Zihnimin bir köşesinde yaptıklarımın sözünü dinlesem de hayata dönüp hiç bir şey dememek içtendi sanki. Sanki içimdeki yangının söndüğü zamandı. Sanki ağırlığımın dışa dönmüş, kokuşmuş nefretiydi o. Çok beklemeden ufakta görünürdü ama şimdi ise sadece beni bekliyor, kabullenişimi. Yapacağı muhteşem törenin hatasız olmasını diliyor. Gerçekleştiremediğim her hayal için biraz daha acıya geliyor, daha fazla acıtmaya. Sevmediğim her var için daha fazla ölüm katmaya geliyor. Yitirdiğim her umut için biraz daha umutsuzlaştırmaya geliyor. Geliyor, acıma acı katmaya geliyor. Bana iyilik yapıyor belki.
Muhteşem ölüm, ya soğuk bir el beni tutarsa? Şeytan savunursa beni? Ya Tanrı? Ruhum merhametlinin mi olacak? Ya kapadığın o kapıları bir gün ben açabilirsem. Ya başa çıktığın onca ruha savaş tutabilirsem? O muhteşem ölüm, şimdi ben mi olacak? Kabulenemediğim her yarım içimde mi kavrulacak? Barındırdığın kirli ruhlar şimdi nereye gidecek? Peki ya yalvardığım o Tanrı şimdi nerede? Hislerim yavaşça yok olurken bana yardım edecek olan nerede? Her şeyi var eden o yüce yapıcı nerede? Gelmezsin değil mi? Ölüm baskınken egemenliğe yardım edemezsin bana. Gücün yetemez ona. Yapamazsın, karşı gelemezsin. O muhteşem ölüm en kudretlidir aslında. O muhteşem ölüm yüce yok edicidir. Varolan her şeyin düşmanıdır. Sakinken yanında gezendir o, beklemediğinde karşına çıkandır. O muhteşem yok edici bizdir aslında, içimizdedir. Beklemekteyken içimizde olandır; biz, ölümdür.
O muhteşem ölüm! Ben var olmak istiyorum! Var kıl beni! O muhteşem ölüm yok etme varlığımı!
Çok geçmeden enerjimi tüketmeyi bıraktığımda başladığını hissetmiştim. Yere yığılan ben, kendi irademle arkaya doğru atmıştı bedenimi. Zihnim uçkurunu arındırırken yapabildiğim sadece beklemekti. Yapabildiğim tek şey buydu aslında. Gözlerimi kapatmışken kanımda hissettiğim şey kalbime bir bıçak saplamıştı. Hızlı rüzgarın hafif uğultusu ise şöyle diyordu: "Benim adım Ölüm ve her şey bitti."
Muhteşem ölüm, ya soğuk bir el beni tutarsa? Şeytan savunursa beni? Ya Tanrı? Ruhum merhametlinin mi olacak? Ya kapadığın o kapıları bir gün ben açabilirsem. Ya başa çıktığın onca ruha savaş tutabilirsem? O muhteşem ölüm, şimdi ben mi olacak? Kabulenemediğim her yarım içimde mi kavrulacak? Barındırdığın kirli ruhlar şimdi nereye gidecek? Peki ya yalvardığım o Tanrı şimdi nerede? Hislerim yavaşça yok olurken bana yardım edecek olan nerede? Her şeyi var eden o yüce yapıcı nerede? Gelmezsin değil mi? Ölüm baskınken egemenliğe yardım edemezsin bana. Gücün yetemez ona. Yapamazsın, karşı gelemezsin. O muhteşem ölüm en kudretlidir aslında. O muhteşem ölüm yüce yok edicidir. Varolan her şeyin düşmanıdır. Sakinken yanında gezendir o, beklemediğinde karşına çıkandır. O muhteşem yok edici bizdir aslında, içimizdedir. Beklemekteyken içimizde olandır; biz, ölümdür.
O muhteşem ölüm! Ben var olmak istiyorum! Var kıl beni! O muhteşem ölüm yok etme varlığımı!
Çok geçmeden enerjimi tüketmeyi bıraktığımda başladığını hissetmiştim. Yere yığılan ben, kendi irademle arkaya doğru atmıştı bedenimi. Zihnim uçkurunu arındırırken yapabildiğim sadece beklemekti. Yapabildiğim tek şey buydu aslında. Gözlerimi kapatmışken kanımda hissettiğim şey kalbime bir bıçak saplamıştı. Hızlı rüzgarın hafif uğultusu ise şöyle diyordu: "Benim adım Ölüm ve her şey bitti."
