Niye?

Farklı mekanlarda başka zamanlarda yine böyle yalnız başına düşündüğünde anlar insan; ne kadar gereksiz ayak dirediğini yanlış olduğunu bile bile bazı şeylerde.Gururu ve nefsi iki kolundan kavramıştır çoktan, kurtulması zor.Ne deseler yapacak olur o an; ve konuşurlar…
İşte o zaman dönmek isterde o zamana, sadece ufka baktığıyla kalır gözleri geçmişin izinden…
Bilmez vaktin kıymetini insan, hep kendini kuyulara sarkıtır karanlığa boyar ruhunu.Sonra kucağında pişmanlığı sallarken bulur kendini.
Aklını kullanmak zor gelir insana, hep dikine gider aklının mantığının.İçindeki o ses verir direktifleri; hayır boşver yapma öyle der.
Der de öldürür insanı, kendi elleriyle kendine boğdurur durur öyle değil mi?

Kaynak