Oruç

Ataist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş ‘Evrim ne güzellikler yaratıyor!diye düşünüp mest oluyormuş birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamış..Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her arkasına bakışında ayının olduğunu farkediyormuş..Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda adamın ayağı yerdeki bir dala takılmış, ayı adamın üzerine atlamış, pençesini kaldırmış, Tam vurmaya hazırlanırken adam “ALLAHIM! diye
bağırmış..bir anda zaman durmuş ayı donmuş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş bir anda orman karramış ve gökyüzünden bir ışık hüzmesi
adamın üzerine parlamış..Çok derinden gelen ilahi bir ses adama; “Yıllarca bana inanmadın,yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın, sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım?”demiş..Adam untanç içinde: Biliyorum bunca yıldan sonra
dindar biri olmayı istemem haksızlık, ama belki AYIYI DİNDAR yapabilirmisin.” demiş..SES: peki ” diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş.Nehir tekrakmaya baslamış herşey eski haline dönmüş..Ayı
pençesini indirmiş, iki pençesinide göge doğru çevirmiş, ve konuşmaya
başlamış; “ALLAHIM,senin rızkınla orucumu açıyorum, Hamdolsun
bana verdiğin nimetlere…:)))