Akşam olup karanlık çökünce mahalleye, ürperiyor içim. Hiç böyle değildim ben. Geçen gün babam görmüş seni. ‘İT’ diye bahsetmiş annemlere senden. Ne güzel dimi yaşanmışlığın sonu.
Ben hiç ağlamanı istemedim, o soğuk kış geceleri kapıda beklediğin zamanları da unutmadım. Hala içim acır; ama üşüdüğüne değil, insafsızlığına… İnsansızlığına. Karla kaplıyken heryer sokakta kalmıştın hatırlıyor musun?
Önce bana çektin restini;
-Ailem istemiyor……..
–İyi de bu kadar mı basit, zaten henüz çok erken. Evlenmek için küçüğüm. İstemiyorum da ama ilerleyen zamanlarda herşey yoluna girdiğinde de ailem istemiyor deyip gidecek misin?
- Olmayacak duaya amin demeyelim…….
–Peki, git ve gözüm bir daha görmesin seni. Sakın ertesi gün hata yaptım diyip aramaya kalkma beni. Senden hiçbirşey istemiyorum.
-Özür dilerim.
–Allah’a emanet ol…
Peki bu diyaloglardan tam bir gün sonra neden aradın beni? Neden yapamıyorum dedin? Neden hiçe sayıp herşeyi, sonra da hiçbirşey olmamış gibi beni aramaya kalktın!!!
-Ne olur barışalım, yapamıyorum. Ailemle tekrar konuştum istemiyorlar ama ben de evi terkettim.
– …..
-Senin için!!!
– Benim istediğim bu değil. Ayrıca yenimi aklın başına geldi. Üzgünüm. Olmaz…
- Lütfen…………………………………………………………
Daha neler neler saymıştın hatırlıyor musun? Ben hatırlıyorum mesela, bir kaç gün sonra beni tehdit bile etmeye başlamıştın. Seviyorsun ya hani!!!…Savcılığa şikayette bulunmuştum seni ama Senden hiç korkmadım biliyor musun, tek korkum tanımadığım kimselerin bile beni yanlış tanımasıydı. Onu da beceremedim, korktuğum başıma geldi, söylediğin onca laflar sayesinde…
Gecelerce karlı günlerde dışarıda yattığında içim acıdı, ama sevdiğimden değil, insanlığımdan dı. Sen bu olguyu bile kaybetmiştin oysa…
Neden, neden diye soruyordun ya hep işte cevabı; okuyamıcanı bildiğim halde yazıyorum hemde…
O gece ben sabaha kadar düşünmüştüm, nerede hata yaptım diye! Hata benimdi çünkü; sende sensiz yapamayacağım düşüncesini oluşturmuştum. Sen ise bunu fırsat biliyordun. Oysa sensizlik benim için artıydı her zaman. Sen, sana kıyamayışıma aldandıp beni güçsüz sandın. Oysa ben senin erkeğim diye geçindiğin erkekliğinin katlarca fazlası güçlüydüm. Ağladım o gece, seni akıtıp içimden, yüzümü yıkadım ve tek kelime dedim kendime; DEĞMEZ… Değmedin de hiç, verdiğim değere. Belki de acıma duygusuydu içimde büyüttüğüm sana. Kurcalamıcam bunları ama, Beni ağlattığın için bittin. Ağladım, ağlattın ve bitti. İyi ki bitmiş.
Akşam olup karanlık çökünce mahalleye, ürperiyor içim. Sanki tekrar huzursuzluğunu yayacaksın etrafa. Üzeceksin annemi, babamı ve beni… Keşke hiç tanımasaydım seni demeyeceğim, o zaman insanların hepsini iyi zannederdim. Şimdi ise senin gibi şerefs.z’lerin varlığından bizzat haberdarım. Bunca zamandan sonra bunları niye kustum bilmiyorum. Ama bil ki; sen benim en güzel zamanlarımı çaldın, senin yüzünden senlerce dışarı yüzü göremedim, senin yüzünden neşemi yitirdim, senin yüzünden hayata karamsar oldum ve senin yüzünden güvenim kırıldı, hala da aynı… Küsüm herşeye, kötü bakıp, kötü düşünüyorum. Mutluluğumda bile bir kötülük arıyorum. Senin yüzünden karamsar ve senin yüzünden duygusuzum. Senden nefret ediyorum.:icon_-1:
red-bird
Ben hiç ağlamanı istemedim, o soğuk kış geceleri kapıda beklediğin zamanları da unutmadım. Hala içim acır; ama üşüdüğüne değil, insafsızlığına… İnsansızlığına. Karla kaplıyken heryer sokakta kalmıştın hatırlıyor musun?
Önce bana çektin restini;
-Ailem istemiyor……..
–İyi de bu kadar mı basit, zaten henüz çok erken. Evlenmek için küçüğüm. İstemiyorum da ama ilerleyen zamanlarda herşey yoluna girdiğinde de ailem istemiyor deyip gidecek misin?
- Olmayacak duaya amin demeyelim…….
–Peki, git ve gözüm bir daha görmesin seni. Sakın ertesi gün hata yaptım diyip aramaya kalkma beni. Senden hiçbirşey istemiyorum.
-Özür dilerim.
–Allah’a emanet ol…
Peki bu diyaloglardan tam bir gün sonra neden aradın beni? Neden yapamıyorum dedin? Neden hiçe sayıp herşeyi, sonra da hiçbirşey olmamış gibi beni aramaya kalktın!!!
-Ne olur barışalım, yapamıyorum. Ailemle tekrar konuştum istemiyorlar ama ben de evi terkettim.
– …..
-Senin için!!!
– Benim istediğim bu değil. Ayrıca yenimi aklın başına geldi. Üzgünüm. Olmaz…
- Lütfen…………………………………………………………
Daha neler neler saymıştın hatırlıyor musun? Ben hatırlıyorum mesela, bir kaç gün sonra beni tehdit bile etmeye başlamıştın. Seviyorsun ya hani!!!…Savcılığa şikayette bulunmuştum seni ama Senden hiç korkmadım biliyor musun, tek korkum tanımadığım kimselerin bile beni yanlış tanımasıydı. Onu da beceremedim, korktuğum başıma geldi, söylediğin onca laflar sayesinde…
Gecelerce karlı günlerde dışarıda yattığında içim acıdı, ama sevdiğimden değil, insanlığımdan dı. Sen bu olguyu bile kaybetmiştin oysa…
Neden, neden diye soruyordun ya hep işte cevabı; okuyamıcanı bildiğim halde yazıyorum hemde…
O gece ben sabaha kadar düşünmüştüm, nerede hata yaptım diye! Hata benimdi çünkü; sende sensiz yapamayacağım düşüncesini oluşturmuştum. Sen ise bunu fırsat biliyordun. Oysa sensizlik benim için artıydı her zaman. Sen, sana kıyamayışıma aldandıp beni güçsüz sandın. Oysa ben senin erkeğim diye geçindiğin erkekliğinin katlarca fazlası güçlüydüm. Ağladım o gece, seni akıtıp içimden, yüzümü yıkadım ve tek kelime dedim kendime; DEĞMEZ… Değmedin de hiç, verdiğim değere. Belki de acıma duygusuydu içimde büyüttüğüm sana. Kurcalamıcam bunları ama, Beni ağlattığın için bittin. Ağladım, ağlattın ve bitti. İyi ki bitmiş.
Akşam olup karanlık çökünce mahalleye, ürperiyor içim. Sanki tekrar huzursuzluğunu yayacaksın etrafa. Üzeceksin annemi, babamı ve beni… Keşke hiç tanımasaydım seni demeyeceğim, o zaman insanların hepsini iyi zannederdim. Şimdi ise senin gibi şerefs.z’lerin varlığından bizzat haberdarım. Bunca zamandan sonra bunları niye kustum bilmiyorum. Ama bil ki; sen benim en güzel zamanlarımı çaldın, senin yüzünden senlerce dışarı yüzü göremedim, senin yüzünden neşemi yitirdim, senin yüzünden hayata karamsar oldum ve senin yüzünden güvenim kırıldı, hala da aynı… Küsüm herşeye, kötü bakıp, kötü düşünüyorum. Mutluluğumda bile bir kötülük arıyorum. Senin yüzünden karamsar ve senin yüzünden duygusuzum. Senden nefret ediyorum.:icon_-1:
red-bird
