Sen gibi

sen gibi
ikide bir çekip gitmelere

bu aşkın yaramaz çocuğusun sever
oynar
kırar
dönüp sırtını
ayırdığın parçalara bakmadan
gidebilirsin

can-ın ister de
dönersen
ben kırıldığım noktadayım
sarmalarım geriye yaralarımı

çünkü sen
bu aşkın haylaz çocuğu
su almaz gemisi
yara almaz yanısın

hep bir diken bulunur sende
büyük bir iştahla
kanatmak için düşlerimi

dedim ya
sen bu aşkta gül-en yansın

gül yapraklarım hırpalanmış
ellerinde
buz gibi
zalim bir mevsime savrulurken
sürgün edersin ağlayan yanı

sen ben de kabuk bağlamaz yara
dur
incitme daha fazla
düşerim uçurumlara
yüreğimde sen..!

pref