Avazım çıktığı kadar bağırmak isityorum .
Sesimi duyan olurmu bilmiyorum.
Duyan olsunda istemiyorum.
Kirpiklerime birikmiş düşleri aşağı itiyorum.
Kimse tutmasın diyorum.
Ezberlerimi bozuyorum.
Artık ikiyle iki dört etmeyecek,
Nehirler yatağında akmayacak,
Aklına geldiği gibi dağılacak.
Tüm suya düşen düşlerim gibi,
Suyun kaldırma kuvetini kaldırıyorum ortadan .
Küçük küçük bölüyorum seni atomlarından.
Başka bir tufanda aklıma eserde tamlarım diye...
Hazan mevsimi olmayacak,
Hatda mevsimlerin adlarını da değiştiriyorum,
ben/siz olacak...
sen/siz olacak...
biz/siz olacak...
ses/siz olacak...