Yıllar sonra bugün ilk defa haberini aldım sevgili!
Hani giderken içimde ateşler yakmıştın ya
Ben o yangını gözyaşlarımla bile söndürememiştim
Duydum ki;
O ateşlerde yanar olmuşsun
Kelimeler boğazına düğümlenmiş anlatırken
Çok pişman olmuşsun
Adım dilinden düşmez olmuş
İçtiğin kadehler bile unutturamamış
Kapında döktüğüm gözyaşlarını
Dostlarından duydum,
Keşke bırakmasaydım,terk etmeseydim derken
Gözlerin doluyormuş...
Bunu duymayı istemezdim elbette
Çünkü sana açılacak kapım yok artık!
Ama senin beni unutmadığını bilmek
Belki ölmeden duyacağım en güzel haberdi
Yalnız yardan gelen bu haber
Yaralarımı epey kanattı
Ben seni karanlık dünyama ışık yapmıştım
Sen o ışığı da alıp gitmiştin
Şİmdi senin dünyanı kim aydınlatacak? sorarım
Anladım ki bana ecel olan ayrılık
Seni de kefen olup sarmış
Ben bir kere,sen bin kere ölmüşsün...
Sen cezanı çoktan bulmuşsun
Benim sana tek lafım;
Hadi sevgili şimdi sen beni unut!
Unutabilirsen...
Hüzün_lü
