Şizofren Aşkım

Korkardı geceleri gökyüzünün altından geçmeye
Yıldızlar düşecek diye üstüne…
Sıcak rüzgârlar fırtınaları getirirdi;
Bilmezdi!
O hep sıcak rüzgârları severdi.

Durgun göllere taş atardı her zaman
Sonra… Halkalar uzanırdı ona
“Timsahlar da ağlarmış, öyle değil mi?” derdi
Bilmezdi!
Çünkü timsahları kendine yar seçmişti…

“Toprağa gönlünü ser” dedim sessizce
Yorgan misali; gözlerim üşümesin diye
Gönlünü, gönlümün serinliğine serdi.
Her ah deyişinde yıkılır şimdi gözyaşlarım
O bilmeden, onun üstüne.

Yorulmadın mı dedim bir gün beni sevmekten
Hırçınlığı,
Bana doğruları söyleyememekten
Şizofren bir aşk yaşıyor, belli…
Doğrularını yalanlarıyla aldatıyor
Yalanlar söyleyip, yalnız bana susuyor.
Korkuyorum artık!
Ya onu sevemezsem…

Yazan: yaseta