Sonsuzluk Yankısı

Muhteşem bir şehrâyin¸ dervîşânın meseli
Yakamozlu sularda titreşen ışık seli

Diriltiyor zamanı¸ mehterânın gülbankı
Uğulduyor kubbede; esrarlı¸ derin yankı..

Kutsal mâbet içinde¸ eşyanın mecaz hâli

Gülün sûfî kokusu: sanki cennet misâli

Kıyamete dek kaim¸ kelâm/kılıç/Süleyman
Adalet sarsılınca¸ sarsılır bütün cihân!..

Şerh ediyor sessizce¸ âyetler bilinmezi
Hüsn-i hat çizgisinde¸ ezel-ebed sentezi

Mermerler bulut gibi¸ gökyüzüne ağıyor
Semâdan kalbimize nûr çisesi yağıyor

Yeditepe üstünde şavkıyor revnaklı tan
Selâmlıyor dîvânı; heybetli¸ ulu Sultan

‘Ayinedir bu âlem’ öyle bil¸ öyle inan..
Aşkın ibda gücünü¸ taşa nakşetmiş Sinan…

Mekân semâzen gibi katılıyor şölene
Esefli bir elemdir¸ ağıt yakmak ölene

Ebedîyet mülküne¸ akıyor her sâniye
Saadet müjdeliyor câna¸ Süleymâniye..

Olcay Yazıcı