Su, ateş ve aşk dost olmuşlar ve birlikte zaman geçirmeye başlamışlar. Birbirlerine öylesine alışmışlar ki, su ateşsiz bir yere gidemez olmuş, ateş suyu görmeden uyuyamaz olmuş, aşk ateşsiz yürüyemez olmuş, su aşksız akamaz olmuş. Zamanla aralarına ayrılığın girmesinden endişelenmişler, birbirlerini kaybetmekten korkar olmuşlar. Başbaşa oldukları bir gün, kaybolurlarsa birbirlerini nasıl bulabileceklerini anlatmaya karar vermişler.
Ateş ve aşk suya sormuşlar: “Kaybolursan seni nasıl bulacağız?”
“Nerede bir şırıltı duyarsanız, beni orada bulabilirsiniz” diye cevap vermiş su.
“Peki,” demiş ateş ve aşk, “seni bulduğumuzda bizi hayli özlemiş de olacağına göre güzel bir karşılama hazırlarsın değil mi?”
“Elbette!” demiş su şırıltıyla.
Serin damlalarıyla ateşin omuzuna dokunmuş:
“Dostum, ateş, sen geldiğinde içim öyle ısınır, öyle ısınır ki, sevincimden buharlaşır, uçarım, göğe yükselir, bulut olurum.”
Ateş bu cevaba çok sevinmiş, daha bir hararetle yanmaya başlamış.
Sonra küçük mavi gözlerini aşka çevirmiş:
“Sevgili dostum aşk, seni görür görmez koynuma alırım. Birlikte dere tepe gezeriz, ırmaklara katılır ve denizlere varırız. Biliyorum ki, akışım aşkla olursa şırıltılarım daha güzel olur! Aşkla aktığım ırmaklara hayat götürürüm. Aşkla vardığım denizlerin mavisi bir başka olur.”
Aşk bu cevabı çok beğenmiş.
Sonra aşk ve su ateşe sormuşlar: “Seni yitirirsek nasıl buluruz?”
“Nerede bir duman görürseniz, bilin ki ben oradayım” demiş ateş de.
“Peki, sen bizi nasıl karşılayacaksın?” demiş aşk ve su.
Ateş önce sıcacık bir gülümsemeyle suya cevap vermiş:
“Dostum su, sen geldiğinde hemen sönerim, senin dostluğunun hatırına yok olur, duman olurum.”
Ateş bu bu cevabı çok sevmiş, daha bir hararetle yanmayı sürdürmüş.
Ateş sonra alev alev dudaklarıyla aşka konuşmuş:
“Sevgili dostum aşk, sen geldiğinde daha da içten tutuşurum. Elinden tutup insan kalplerine varır ve aşıkların kalbine kıvılcımlar taşırız. Çok iyi biliyorsun ki, ben sen olmaksızın yakamam. Sen yanımda olmasan, alevlerimiz kimsenin kalbine düşmezdi.”
Sonunda sıra aşka gelmiş.
Ateş ve su birlikte sormuşlar:
“Peki sevgili aşk seni kaybedersek, nasıl bulabiliriz?
Aşkın cevabı oldukça düşündürücüymüş:
“Beni kaybederseniz, bir daha asla bulamazsınız.”
Senai Demirci
Ateş ve aşk suya sormuşlar: “Kaybolursan seni nasıl bulacağız?”
“Nerede bir şırıltı duyarsanız, beni orada bulabilirsiniz” diye cevap vermiş su.
“Peki,” demiş ateş ve aşk, “seni bulduğumuzda bizi hayli özlemiş de olacağına göre güzel bir karşılama hazırlarsın değil mi?”
“Elbette!” demiş su şırıltıyla.
Serin damlalarıyla ateşin omuzuna dokunmuş:
“Dostum, ateş, sen geldiğinde içim öyle ısınır, öyle ısınır ki, sevincimden buharlaşır, uçarım, göğe yükselir, bulut olurum.”
Ateş bu cevaba çok sevinmiş, daha bir hararetle yanmaya başlamış.
Sonra küçük mavi gözlerini aşka çevirmiş:
“Sevgili dostum aşk, seni görür görmez koynuma alırım. Birlikte dere tepe gezeriz, ırmaklara katılır ve denizlere varırız. Biliyorum ki, akışım aşkla olursa şırıltılarım daha güzel olur! Aşkla aktığım ırmaklara hayat götürürüm. Aşkla vardığım denizlerin mavisi bir başka olur.”
Aşk bu cevabı çok beğenmiş.
Sonra aşk ve su ateşe sormuşlar: “Seni yitirirsek nasıl buluruz?”
“Nerede bir duman görürseniz, bilin ki ben oradayım” demiş ateş de.
“Peki, sen bizi nasıl karşılayacaksın?” demiş aşk ve su.
Ateş önce sıcacık bir gülümsemeyle suya cevap vermiş:
“Dostum su, sen geldiğinde hemen sönerim, senin dostluğunun hatırına yok olur, duman olurum.”
Ateş bu bu cevabı çok sevmiş, daha bir hararetle yanmayı sürdürmüş.
Ateş sonra alev alev dudaklarıyla aşka konuşmuş:
“Sevgili dostum aşk, sen geldiğinde daha da içten tutuşurum. Elinden tutup insan kalplerine varır ve aşıkların kalbine kıvılcımlar taşırız. Çok iyi biliyorsun ki, ben sen olmaksızın yakamam. Sen yanımda olmasan, alevlerimiz kimsenin kalbine düşmezdi.”
Sonunda sıra aşka gelmiş.
Ateş ve su birlikte sormuşlar:
“Peki sevgili aşk seni kaybedersek, nasıl bulabiliriz?
Aşkın cevabı oldukça düşündürücüymüş:
“Beni kaybederseniz, bir daha asla bulamazsınız.”
Senai Demirci
