Temmuz

ben

Gecenin sessizliğini bozan tıkırtılar
Ürpertiyor beni..
Uzaklarda sarhoş nidaları,
Üç el silah sesi
Ellerimin arasından bir aşk
Kayıp gidiyor sanki...
Ve gece sabaha dönüyor..

Ben hayatı oturtmuşum karşıma,
Benim olmayan hayatı..
Karşılıklı
Susuyoruz..
Benim yarım aklımın
Bir yanı Temmuz..
“ve can sıkıntısı;
hudutsuz..”

kanımla, tükenen nefesimle
dokunamadığım tüm maviliklere
yeni mısralar yazmaktayım
kimse bilmez,
içimde ben ne depremler yaşamaktayım
ve beynimde dokuz kurşun
hala hayata tutunmaktayım

biz

hayattan yana mutsuz
ve umutsuz
biz,
varılmaz bir yolun yolcusuyuz
sahi nerde kaldı çocukluğumuz?
Nerde kaldı o çilek ikindileri?

Gel, bu gece aşkı ağlatma Temmuz
Şimdi doğar güneş,
Şimdi aklımızda bir parça huzur varsa
Onu da unuturuz
Sarıverir korkular
“biz hayatta yokluğuz”
şimdi biter başlamayan yolculuğumuz

sen

sormaya cesaretim yok ama
ya sen nasılsın sevgili?
Hala hatırlar, özler misin beni?
Sever misin hala temmuz ayazı yarini?

19.06.2002

EBRU