Tut ellerimden

Bana çok yakınsın; olsanda çok uzakta
Tut ellerimden dostum tut ellerimden
Hayatım geçti her gün böyle tuzakta
Tut ellerimden dostum tut ellerimden

Tut ellerimi; bak sana diyeceklerim var
Benimde aklımı çelmişti ela gözlü bir yar
Mevsimlerim hep dolu,kış, yağmur ve kar
Tut ellerimden dostum tut ellerimden

20 Temmuz 74, silahımı çakmıştım
Beşparmak dağlarından düşmanımı atmıştım
Tarihe yepyeni bir sayfa açmıştım
Tut ellerimden dostum tut ellerimden

Derken cephede bir mektup geldi
İçi mermi doluymuş ciğerimi deldi
Hayatım karardı gözyaşlarım seldi
Tut ellerimden dostum tut ellerimden

Bırakıp terk etmişti hep sevdiklerim
Uğruna her şeyimi, hayatımı verdiklerim
Kayıp gitmişti yıldızlarım hayatım dediklerim
Tut ellerimden dostum tut ellerimden

İşte Ogün bugündür yaşıyormuyum ölümüyüm?
Ne haldeyim inanın bende bilmiyorum
O yüzden yastayım ağlıyorum gülmüyorum
Tut ellerimden dostum tut ellerimden

Sen başkasın mutlaka beni anlarsın
Kocamanım kafayı yedi sanırsın
Ara sıra uzaklara bakıp bakıp dalarsın
Tut ellerimden dostum tut ellerimden

M.KOCAMAN