Umut
Boş ver!
Aldırma bu kötü kabusa.
Geçmişi düşün,
O aydınlık geçmişi.
Bir anlıkta olsa,
Yaşa o günlerin tekrar zevkini.
Umut geçmişte saklı inan bana.
Geçmişe bakmayan umutsuz artık.
Umut; Malazgirt’te Çaldıran’da.
Uykudaki rüya gibi yaşatır insanı.
Bir rüya gibi canlanır gözlerinde.
Yavuz’un o keskin bakışları.
Uzanır ceddimizin yüce eli.
Uzanan kolların arasında;
Güç, kuvvet, sevgi seli.
Bak!
Hırçın ırmak sakinleşmiş.
Deryayı bırakıp sana akıyor.
Kayanın dibindeki ağacın gölgesinde,
Bir garip yolcu geçmişe bakıyor.
Şair gibi;
Dur yolcu! de;
Gururla saygı dursun,
Atalarınızın hatırası önünde.
Sonra; umutla bakarak geleceğe,
Yürüsün yoluna.
Arasın bulsun mutluluğu,
Bu hengamenin ortasında.
Mutluluk timsali ceylanlar gibi,
Koşup oynasın.
Sonra varlığını fark edip,
Alıp götürsün seni,
Ta uzaklara.
Bu karanlığı yırtarak,
Ulaştırsın sonsuzluğa.
Ergül Sırkıntı
Boş ver!
Aldırma bu kötü kabusa.
Geçmişi düşün,
O aydınlık geçmişi.
Bir anlıkta olsa,
Yaşa o günlerin tekrar zevkini.
Umut geçmişte saklı inan bana.
Geçmişe bakmayan umutsuz artık.
Umut; Malazgirt’te Çaldıran’da.
Uykudaki rüya gibi yaşatır insanı.
Bir rüya gibi canlanır gözlerinde.
Yavuz’un o keskin bakışları.
Uzanır ceddimizin yüce eli.
Uzanan kolların arasında;
Güç, kuvvet, sevgi seli.
Bak!
Hırçın ırmak sakinleşmiş.
Deryayı bırakıp sana akıyor.
Kayanın dibindeki ağacın gölgesinde,
Bir garip yolcu geçmişe bakıyor.
Şair gibi;
Dur yolcu! de;
Gururla saygı dursun,
Atalarınızın hatırası önünde.
Sonra; umutla bakarak geleceğe,
Yürüsün yoluna.
Arasın bulsun mutluluğu,
Bu hengamenin ortasında.
Mutluluk timsali ceylanlar gibi,
Koşup oynasın.
Sonra varlığını fark edip,
Alıp götürsün seni,
Ta uzaklara.
Bu karanlığı yırtarak,
Ulaştırsın sonsuzluğa.
Ergül Sırkıntı
