Uzak bir kentte...

Özlem denilen bir buhrandaydı o gece
Paçalarını kemiriyordu kaleminden akıttığı her hece
Dün ne getirecek diye yazarken boşlukta kalemi
Ayın bile siması değişmiş aynı kalan matemi

Yirmidördün en güzel saatleriydi bunlar
Neden duyulmuyordu karanlığın şarkısı
Az önce farkında olmadığı saatler şimdi bitmeyen dakikalar
Topuzun ayarını kaçırmıştı uzak kentteki parçası

Hayri