Ve Şimdi İstanbul

Ve şimdi İstanbul
Acı çekiyor
Derin bir acı, unutulmuşluğun acısını çekiyor
İstanbul
Ve şimdi İstanbul gönlü suskun
Gülümseyemiyor. Gözleri yorgun

Ve şimdi İstanbul
Hasret çekiyor
Kendi geçmişine hasret, kaybolan güzelliğine hasret
İstanbul
Ey İstanbul Peygamberin duası
Ey İstanbul Padişahların rüyası

Ve şimdi İstanbul
Haykırmak istiyor
Ben İstanbul’um diyor İstanbul’um ben
İstanbul
Dünyaya duyurmak için sesini
Ama sımsıkı kapatmışlar nefesini

Ve şimdi İstanbul
Çirkef kokuyor
Geceleri sarhoş; gündüzleri karanlık,
İstanbul
Ve şimdi İstanbul herkesi almış içine
Ama, belki de kıskanıyor Gümülcine

Ve şimdi İstanbul
Dostlarım diyor
Dostlarım; Konya, Malatya benim ben
İstanbul
Ey uzaklardaki aşkım Erzurum
Keşke senin gibi olsa idi huzurum

Ve şimdi İstanbul
Kendini arıyor
Sokak sokak, şehir şehir. Sen içinde saklısın
İstanbul
Ve şimdi İstanbul ve şimdi İstanbul
Yıkılma koca şehir, ara ve kendini bul



Ö. Savaş ÇAKIR