Yalnızlık

YALNIZLIK

Yine akımda bugün sen varsın
Yine derdinle hayalim hasta.
Bürüsün kalbimi derdin sarsın;
Bir ümit var bu tükenmez yasta.

Bir yaram var! Ona merhem vurman
Bir hayaldir ki gönülden taşıyor.
Ayırırken bizi yollar ve zaman
Sana kalbim daha çok yaklaşıyor.

Nerde bilmem o geçen günlerimiz?
Artık onlar yeniden gelmeyecek.
Nerde kırlar uzayan yol ve deniz
O öten kuş o güzel pembe çiçek?

Göklerin ziyneti mes’ut kuşlar
Ötüşürlerdi yağarken yağmur.
Şimdi onlarda melül olmuşlar
Çünkü artık ne ışık var ne de nur.

Dinledik rüzgârı sessiz sessiz
Okuyorken bize bir gamlı kitap.
Suya çizmişti gümüşten bir iz
Yükselirken gece dağdan mehtap.

Şimdi hülyaya gömülmüş ölüyüm;
Ne gelen var ne giden var ne soran.
Istırap yaylasıyım gam çölüyüm;
Esiyor sadece gönlümde boran.

Bir hayal âlemi ardında; uzak
Sisli iklimlere sürdüm gittim.
Varlığım burada sönüp kaybolacak...
Belki ben şimdiden öldüm... Bittim...