Yıldız

Bir yıldız vardı
Yeşil yeşil aydınlatırdı dünyayı
Ne düştü ne de gerçek
Zamanın sonsuzluğunda
Bir gün o da sönecek
Bir sonbahar akşamıydı
Kaymıştı yıldız…
Ağlıyordu gökyüzü
Söyleyemediklerini söylercesine boşaltıyordu içini
Biliyordu,dolmayacaktı yeri
Çünkü pusuya yatmıştı yalnızlık
Mühürlemişti yüreğini
Yüklemişti arşın yükünü omuzlarına
Çürümeye mahkumdu artık
Kayarken yıldız
Acımasızca indirmişti son darbesini
Çekilmezdi bu kalp ağrısı
Kazıyacaktı sızlatan parçasını
…..
darklady