Yokluğun

YOKLUĞUN

yokluğun,
ıssız deryalar gibi
mavi olup boğuluyorum şimdi
sensizliğin dayanılmaz olduğu anlarda
adı yok.
tarifsizim.
sana maviyi anlatamam.
ben iliklerime kadar mavi
ve sen
bana inat,
herşeye rağmen
alabildiğine derin, ıssız.
nefes alamıyorum derinlerinde
kayboluyorum.
çalıyorum mavilerinden
karşında duruyorum
maviyim artık baştan aşağı
faydasız
görmüyorsun..
vazgeçiyorum.
şimdi,
usulca geçiyorum kıyılarından
seyrediyorum seni,
karanlığa gömülürken maviyi.
seni bende bulduğum,
beni sende bıraktığım an
vazgeçiyorum senden
aslında hiç olmayan senden....