Yoktun

Yorgun ve üşümüş hissettim kendimi
Pencere kenarındaki peteğe yaslandım.
Şehrin gözyaşlarının pencereme vuruşlarını izledim
İçim daha çok üşüdü
Gözlerimdeki buğu,
Bedenimdeki üşüyüş,
Boğazıma düğümlenen nefes,
Göğsümde beni acıtan,
Sızıydın bugün.
Şehrin gözyaşlarıyla birlikte bende döküldüm
Ben üşürken , aklımda anıların vardı…
İstasyona doğru çevirdim bakışlarımı,
Bahçeye,
Yollara,
Adım attığın toprağa…
Soluklarını verdiğin gökyüzüne…
Yoktun …
Hiçbir yerde yoktun…
En yakınında olduğun yer canımdı.
Seni kendimde aradım
Geride kalmış olan soğuk bir bedendi…
Sen yoktun…
Ben yoktum…

Lavinya