Yüzümü boyadım bugün,güzel olduğumu bilmeye ihtiyacım var gibi aynaları sakladım gözüme.bir kraliçeye sordum benden güzeli var mı diye?..bir hiçin şekli olmaz dedi,kırdım camları
Keskin yerler kesiklerime gelince,
Çizildi kaderim..
-Ben sindirella degilim...
Faili belli bir cinayete kurban gittim ve kimse farkında değil..İnsanlar hala kalabalık ve kargaşık,Filistin’de hala çocuklar ölmekte,Tanrı hala el atmadı dünyanın ters dönüşüne..
Bişey değişmedi..
Bişey değişmedi..
Ben öldüm lakin seni tanıdım..
giderken kabuklarını düşürmüşsün,yaraların açıkta kalmış..
dikkat et,
üşüme!...
Sesin,
Özlemi dinlemek gibi..
Eskimiş kitapların,tozlu kokularını çekerken içimde,taş sokaklarda beraber yürüdüğümüzü hayal etmek gibi.
Saçlarımın kızılına çalan gülüşünle
Kucaklamak
Başlayan günü..
Her gün
Ve sil baştan!
Ne zamandır bir dosta kulak vermedim,bir ağrıyı dindirmedim,bir söze bir ağız olamadım,
‘’new peace’’diyenlere ****** çekemedim,kucak dolusu bağırmadım kimseye ve Kant ile sevişmedim bir kitabın içinde..
Öyle ahlaksız,öyle dinsiz,öyle töresiz
Ve kimsesiz kaldım..
Tutamadığım sözlerin hepsini geri ödeyeceğime yeminler ederken,
Zihnimde,
Ellerimle boynuna sarıldığım bir adam beliriverdi..
Üstüne hayallerimi,ayrılıklarımı,kırgınlıklarımı yazdığım ağaçlar yanarken bir bir,
Dileklerimden oluşan küllere sarıyorum tütünümü..
Aklımdaydın,
Galata’ya inen sokağın başında,ayaklarımı alıp altıma çamaşır yıkayan teyzelerle çekirdek çitlerken ve yaz sinemalarını evin damından izlerken..
Fransız sokağında çirkin sesimle eşlik ederken gitara,
Bölünmemesi gereken bir toplantının en ciddi anında gülme krizine girerken de
Ve tüm insanların üstlerine giydikleri kişilikleri çıkarıp
Sadece bir tek gün çıplak olmalarını istediğimde..
Aklımdaydın..
Ladesi ben kazandım!...
Varmanın amaç olmadığı yollardan geçtim ben adam..insanlar bildim,tanıdım,seviştim..Bir korkunun bir kokuya katacaklarını yaşadım..üstüme sırat köprüsünü serip tek tek geçtiler ve kaburga kemiklerimden yeni ademler doğurdular..
Şeytana da uydum,uysallaştığı zamanlar da.sarhoş da oldum,kavga da ettim,yumruğu da yedim
Dost kazığını da..
Boka burnumu sokmadan onun ne olduğunu asla anlayamadım
Hep pis koktum bu yüzden hep kirliydim!
Hakkımı almanın savaşını güderken,elimde kalan haksızlıklarla
Yetim çocuklar doyurdum..
Hepsiyle annemi öldürdüm,babamı gömdüm..
Sevdiklerimi uğurladım hiç görmediğim ülkelere,bir sırrı sıradanlaştırıp söyledim
Kendini özel sananlara..
İstanbul’u baştan sona gezmedim hiç ve sorumluluklarımı atabilecek kadar rahat elbiseler giymedim..
Denizi çok sevdim..yüzerken de,büyürken de,izlerken de..
Gemileri sevdim,dalgaları ve savaşan martıları
Ama en çok göç etmelerini sevdim kuşların..yeni yerler görmenin hazzıyla dönmeyeceklerini bilsem de.
Kitaplar okudum..cümlelerin altlarını çizdim,satırları parmaklarımla kanattım..
Tuvallere çizdim ve sonra hepsini aynı boyalarla yok ettim..
Doğurmamaya yemin edecek kadar çok sevdim çocukları..
Bu dünyanın içine ettim!
Kahrettim sevdiğim adamlara,beddualarıyla yaşamayı öğrendim.
Masallar okudum,kendime o masallarda yer buldum..figüranlık değil
Bildiğin prenseslik ki,
Hiç bir masalcı beni bu çirkin,umarsız,kaygısız halime Kabul etmezdi.
Direndim..
Sindirella degıl yorgunella oldum belkı tıpkı o sarkıdaki gibi...
-alıntı-
