Yoruldum

Gözyaşlarım Tesir Etmiyor Bana Artık
Yüreğim Burukluklar İçinde Çırpınıyor
Kalmadı Halim, Dermanım Yok Avuntulara
Söz Dinlemez Çarem, İşitmez Beni Ümit

Uçurumlara Kafa Tutamıyorum Artık
Bütün Derinlikler Beni Yutacakmış Gibi
Kuvvetimin Acizliğiyle Sensizliğe Direniyorum
Bir Hafif Rüzgar Bile Savrulmama Yetiyor

Gözlerimin Son Deminde Yaşıyor Herşey
Keşkeler Süslüyor Cümleler Topluluğumu
Herşey Bir Başkalaşıyor Sensiz Çehremde
Ne Acıdır Ki Hep Düşte Kalıyorsun

Yoruldum Seni Yazmaktan
Kelimelerim Gücünü Kaybediyor
Bir Yitirilmişliğe Doğru Sürükleniyorum
Seni Yaşamak
Seni İçmek
Seninle Gece Olmak
Seninle Tan Güneşi Olmak Varken
Harflerin Canını Acıtırcasına
Kelimelerin Kalbini Durdururcasına
Cümlelerin Nabzına Bakmaksızın
Bir Acı İntizarla
Artık Seni Sayfalara Anlatmaktan Yoruldum

Resul Altunbaş