Siz konuyu biraz yanlış anlamışsınız. Sorunu yaşayan arkadaşı değil kendisi.Arkadaşının yüz ifadesi hiç değişmiyorsa veya hareket ettiremiyorsa yüz felci olabilir. Bu durumda yaptığın/yaptığınız esprilere gülmemesi doğaldır.
İlkokulda bir arkadaşım vardı, hep onla takılırdım ama çocuğun bir sorunu vardı. Hiçbir şeye gülmezdi. Ben de onla çok takılınca gülmemeye başladım.
Evet, biraz yanlış anlamışım. Bunun çözümü var mı?Siz konuyu biraz yanlış anlamışsınız. Sorunu yaşayan arkadaşı değil kendisi.
biraz komik montaj filan izleyinİlkokulda bir arkadaşım vardı,hep onla takılırdım ama çocuğun bir sorunu vardı.Hiçbir şeye gülmezdi.Bende onla çok takılınca gülmemeye başladım.Başlarda pek umursamazdım ve havalı gelirdi,ama yıllar geçince işler değişmeye başladı.Artık ne zaman arkadaşlarım birşeye gülse ben espriyi anlamama rağmen mal gibi kalıyorum ve kendimi garip hissediyorum.
Bunun bir çözümü olabilir mi?
Yüz felci yoktu.O okulda okuduğum 2 sene boyunca sadece 3 kere güldüğünü görmüştüm.Ve ikisi öğretmenin açtığı komik animasyonlarda bir farenin göbek atmasıydı.Arkadaşının yüz ifadesi hiç değişmiyorsa veya hareket ettiremiyorsa yüz felci olabilir. Bu durumda yaptığın/yaptığınız esprilere gülmemesi doğaldır.
Çerez tercihleriniz Sitenin çalışması için zorunlu çerezler kullanılır. Ölçüm ve reklam çerezleri yalnız onay verirseniz çalışır. Ayrıntılar
