Gidersen, sonu gelmez bu güzelliğin.
Korkum yok.
“Günün birinde evlensem bile yalnız kalacağım.” diye söylemiştin.
Unutmadım.
Ardına takılmanın,gölgen olmamın, benim için önemi yoktu.
Gölgen değil,ruhun olmalıydım.
Seni vursun diye sözler söylemenin de önemi yoktu.
Sevdiğimi hissetmenin önemi vardı sadece.
Güne yalnız uyan istersen,
İstersen git, yine eğlen birileriyle.
Ne yaparsan yap.
Yüreğimin uzağındaysan yaptığının hiç önemi olmazdı çünkü.
Olmadığını hep gördün.
Görmen gereken tek şey seni sevdiğimdi.
Gururuma,çocukluğuma,inadıma rağmen büyüttüğüm çıkarsız sevgiydi.
O yüzden önemi yoktu diğerlerinin.
Güne başlarken ve gece uykuya dalmadan, sevdiklerim için dua ederken,
Sen hiç unutulmadım.
Gördüklerim,yaptıkların değiştirmedi bunu.
Biliyorum ki suçun yok kayıp zamanlarda.
Benim çocukluğum var.
Bende kolay görüneni yaptım ve senin gibi devam ettim hayata.
Ve ben de evlensem bile yalnız yaşamaya devam edeceğim.
Dualardan eksilmeyen ve
yaşamımın en saf yanı, sen olarak kalacaksın.
Lavinya’nın günlüğünden, birkaç zaman öncesi.
