Düştüm baba, dizim kanadı derler ya
Yüreğim acıdı, gözlerimden sensizlik boşaldı
Kışın ortasında beyaz güller açıldı yüreğimde
Sahi sen melek oldun değil mi
Beyaz bulutlardan yapılmış köşkündesin
Ağladım baba, düştüm ve ağladım
Yanımdan kalabalık gözleriyle insanlar geçti
Gördüm tek tek hepsinin içinde
Parçalanan bir dünya vardı
Oysa ben baba, seni her düşündüğümde
Kalabalığın içinden bir el uzanır bana
Siler gözlerimdeki yaşı
Açar perdelerini karanlığın
Ben seni düşündükçe baba
Yaşamak bir bahar bahçesini andırır
Sıraleyna Sevgili... Canımsın ...
