Boş bir varsayım

Boş bir varsayım,
umutsuzluğa rağmen,
sana rağmen bir umut içimdeki
Kaybedilmiş günlerin tesellisi olur mu?
Tüm geç kaldığım oyunlarıma,
çocukluğuma mecbur bir tavırla,
direnmeye müptela sancıların,
tam ortasındayım;
öyle halsiz, öyle hadsiz

Dinmeyen yürek fırtınalarına ithafen,
yolların çıkmazına sürüklenen
bir aşk,
bir serzeniş,
bir nerden geldiği bilinmez tükeniş
Konuşunca diner sanıyorum,
çok fazla yanılıyorum
Yeniden alışıyorum sonra,
sonra anlıyorum,
ki bakma sen bana, çoğu kez saçmalıyorum;
öyle umarsız, öyle düşerken işte

Anlamları yorulan cümlelerde arıyorum bazen seni,
bazen anıyorum, haberin olmuyor,
toplasan kaç para eder ki bu kaybedişler
Sahi kazanmayı yitireli çok oldu
Sen beni unutalı kaç oldu?
Adı konmuyor işte;
öyle sebepsiz, öyle kelimesiz işte

Gün doğuyor odama bazen,
perdeler kapalıyken
ama her sabah, uyanarak başlamıyor
Her gece duasın dilimde,
her gece ayazsın tenimde
Teslim oluşuma manasız kalsa da hayaller,
yolu sana çıkan bir dilek tutuyorum,
ben bile inanamıyorum;
öyle uykusuz, öyle saçmasapan işte

Söylesem ağzımdan taşacak,
söylesem boyumu aşacak,
pusulası ayarsız kederlere gebeyim ben
Adresi belli, bir avuç gözyaşı,
şiire sitem katsa da,
ve sen başkahramanı olsan da yine,
seni;
tarifsiz, sessiz,
öyle tahammülsüz,
öyle çok seviyorum işte

alıntı