Kurban - Yobaz

Bu dünyadan kar sağlayan kirli bir el var
Zorla kesilen haraçla bir dünya doyar
Karanlık hasat mevsiminde, gündüz ağlar
Son günler yaklaştıkça güneşte yakar

Sen yobaz ! efendinin sağ yanında yerini al !
Sen düzenbaz ! efendinin sol yanında yerini al !
Ve sen etme naz ! efendinin kucağında yerini al !

Sahipten emir alan tüm acizler azar
Bilmez cahil, ruh evidir, bedense mezar
Yüzyıllardır kanla beslendi, tarihte yazar
Hem sapkındır hem de der ki, "değmesin nazar"

Sen yobaz ! efendine inanmayanın canını al !
Sen düzenbaz ! efendinin haramından payını al !
Ve sen etme naz ! efendinin kucağında yerini al !

______________________________

Aydınlığa çıkarmak için uzanan o el,
Karanlığın içinden geliyor, cahil !
Bre cahil !

Ona akıl verin, ihtiyacı var
Aklının odacıkları pek bir dar
Issız yığıntıdan kurtulacağına
Sabah akşam örer odaya duvar

Cahil Allah senin çileni versin
Oğlun senin tersin olsun ki ersin
Kalbimizde elbet herkese yer var
Ancak akıl denen muamma seni neylesin

Sanki doğar doğmaz ilk duyduğuna inanmış
Hemen ardından da kapıları kapatmış
Yeter ki şu aciz beden tam doysun
Zaten ruh ve akıl bataklığa saplanmış

Hem cahilsin hem de akıl verirsin
Sana maruz kalan nasıl delirmesin?
İşe yarar bir şey olsa aklında
İblis oturabilir miydi şimdi sarayda?

Apışının arasıyla düşünen
Yaradanı yapma dese de yapar
Ölünce elbet herkese bir ev var
Ve bir kısmının manzarası ateştir