Oy yürek

Oy yürek! Bilirim sevda değildir derdin
Kül oldun da ne oldu
Sevdin de muradına mı erdin

Öyle ateşlendin beni de ezdin
Zindan ettin göğsü hayattan bezdim
Niçin bu kavga ey elde ne sezdin
Yalan çıktı sözün “yandım ey!” Derdin

Ateş değil ferhad ey yandığın
Yetmez mi bunca sen dayandığın
Soyun ruhunu da nefes alsın
Küllerin rüzgara ateşin bana kalsın

Güneş değil mecnun ey düştüğün
Kumlara sarılma tozudur üşüştüğün
Yakarsa yaksın gece sen ey biraz eğil
Bağır göğün bağrına bırak ona değil

Su değil ferhad çağıltıdır aradığın
Çağıltısı duyulan bu taş bağırdır,
İçinde sular damlar, göğü sağırdır
Su değil hu dur gelen dağın bağrından
Taş değdi toprağın parçalandı ağrından

Kerem ey! Var mıdır aslı yandığının
Asılsız yalan mıdır sevildiğine inandığın
Uyan ey İbrahim ateş değildir atıldığın
Lehebin yanağında oktur fırlatıldığın

Yetmez mi yürek oy
Göçen kervanlara ürüdüğün
Dişlerin de kan var ne zaman baksam
Hangi rotadır ardından yürüdüğün

Dert olsan dinlesem sual olsan çözsem
Bir kararın olsa da kimdensin karar versen
Tohum diye yağmura saçılsan
Toprak öpse baharda açılsan

Yol yakınken gir koluma yürüyek
Seni çağıran hangi iniltidir ey yürek
Hangisidir seni böyle çarpan
Çarpıldığın o dur o dur seni çağıran
Bir ve Tek
oy yürek « A.Ş.K.