Sen Çıka Geldin Efendim

Günahlar Saplanıyordu Sinelerimize
Prangalar Vuruluyordu Ayaklarımıza
Cehalet Sürmesi Sürülüyordu Gözlerimize
Kadınlarımız Bir Bir Toprak Oluyordu
Dünya Bir Kurtarıcı Bekliyordu
Ve Sen Çıka Geldin Ya Rasulullah!

Yıldızlar Seni Müjdeledi
Ay Şahit Oldu Gelişine
Gümüşservi Seni Yansıttı
İki Cihan Seni Anıyordu
Gelişine Geceler Parladı
Sen Geldiğinde Efendim,
Dünyanın Nabzı Sende Atıyordu!

Seninle Doğruluğun Adresine Eriştik
Seninle Canlarımız Ruhlarına Kavuştu
Seninle Gözlerimiz Topraktan Kurtuldu
Sen Ölümsüzlüğün Yegane Kaynağıydın
Sen Buz Tutmuş Kalplerimize Bir Güneştin
Sen Aramıza Katılınca Efendim
Biz Seninle Yürümeyi Marifet Saydık!

Ve Sen Gittin Efendim
Melekler Dokunamadı Gidişine
Semada Bir Bayram Sevinci
Gönüllerde Bir Ölüm Anı
Tadılmamış Bir Acın Vardı
Ömer’imi Bir İsyan Kapladı
Osman’ımın El Değmemiş Bir Matemi Vardı
Ali’min Öfkeli Bir Uğurlayışı Vardı
Ebubekir’im Dayanamayacaktı Bu Acıya
63 Yaşındaydın
Taptaze Duracaktın Yüreklerimizde
Kaderimiz Senden Uzun Yazılsada
Kalbimiz Senden Çok Yaşamayacaktı
63 Yaşındaydın
Sana Hasret Gönüller 63 Defa Can Verecekti...

Senden 1400 Yıl Önce Dünyaya Geldik
Elçiliğine Şahadet Ederek Gözlerimizi Açtık
Sen Bizlere Kardeşim Dedin
Bizleri Görmek İstedin
Şimdi Ya Rasulullah
Senin Olmadığın Sinelerimizi
İçinde Sen Olmayan Evlerimizi
Rahmetinle, Aşkınla Doldur
Sen Hala Bizim Efendimizsin!

Sana Yemin Olsun Ki Efendim
Biz Sensiz Gülmeyi Ağıt Eyledik!

Resul Altunbaş