Yokluk
Şöyle kafayı koysam da uyusam
Bir daha hiç uyanmasam
Dünyaya hiç gelmemiş gibi
Yokluk içerisinde huzur bulsam
Şöyle başıma yastık koyup ağlasam
Temizlese yüreğimi hıçkırıklarım
Sanki hiç kirlenmemiş gibi
Gözyaşlarım içerisinde huzur bulsam
Alıp başımı uzaklara gitsem
Kimsenin beni tanımadığı bir yere
Yalnızlığın sessiz çığlığında bitsem
Şamdanda yanan mum gibi
sabahı görmeden erisem
Ulu bir ormana girsem,
Ya da yüce bir dağa çıksam
vahşi bir hayvan gibi
Kendi kendime yetsem
Bilgin Gözel
Şöyle kafayı koysam da uyusam
Bir daha hiç uyanmasam
Dünyaya hiç gelmemiş gibi
Yokluk içerisinde huzur bulsam
Şöyle başıma yastık koyup ağlasam
Temizlese yüreğimi hıçkırıklarım
Sanki hiç kirlenmemiş gibi
Gözyaşlarım içerisinde huzur bulsam
Alıp başımı uzaklara gitsem
Kimsenin beni tanımadığı bir yere
Yalnızlığın sessiz çığlığında bitsem
Şamdanda yanan mum gibi
sabahı görmeden erisem
Ulu bir ormana girsem,
Ya da yüce bir dağa çıksam
vahşi bir hayvan gibi
Kendi kendime yetsem
Bilgin Gözel