ramhasanbash

0 cevap

0 cevap

0 cevap

0 cevap

0 cevap

0 cevap

0 cevap

5 cevap

3 cevap

0 cevap

Gücüm yok artık sana doğru yürüdüğüm adımların sahibi ayaklarımda. Bir fikrim kalmadı sana dair. Sensizliğede Bir düş kurmuştum koca dünyada ufak benken şimd

Köpekler hırsları için bıçak bileken öfke gırtlaklardaki kıbri eziyordu... Kan ve kanlar tavanlara sıçrarken çığlıklar bulutları yargılıyordu. Sessızlık kul

Hayattan çalıyor kaçarak yaşamak… Herkesin yaşadığı yer aynıyken yabancıyız diyorlar birbirlerine her gözlemde, her bakışın oluşturduğu sahte; maddeye dayalı

Gölgeler susadığında sis ve karanlığa kurban edermiş tüm ışıklarını... Dağlar silkelendiğinde korkusuz diye adlandırılan insanlar pusar kalırmışlar bu devranda

tek insana ve tekliğe dair şiir yazı ve tanım içeren sözleri artık eskisi kadar etkili bulmuyor okuyan ve yorum yapanlar ve bende bunları yazma mecburiyetimi bu

Formulize edilmiş bir karanlık yada çözümlenmesinde çok obje ve fikir kullanışmış bir aydınlık... Aradaki farkın sadece ve sadece renk olduğunu düşünen beyin iç

Ve işte uyandın yeniden doğup gelen güne… Ayakların seni nereye götürecek bilmiyorsun değimli Kulakların hangi sesleri duyacak umurunda bile değil

Canım yanıyor… Tüm sinirlerimde hissediyorum acı diye tanımlanan rahatsızlığı… Kalbim kopuk asık suratlı bir ihtiyardan farksız sensiz

hımm ok teşekkürler...

pek bi önemi yok ifade edilenler hisler...hislerin sahibi olmaz bugün benim yarın bir başkasının sonra kimde ve nerde belirsiz :)