Yürek Çehrem

Gecenin Karanlığından Sabahın İlk Işıklarına Doğru
Ömür Tüketirken Anlamıştım
Karanlık Olmadan Aydınlığın Bir Anlam Taşımadığını..
O Saatlerde Anlamıştım
Gülen Yüzlerin Ardındaki Sıkıntıların Gülüşleri Isıttığını..
Ama Herşeye Bir Anlam Ararken Ansiklopedilerde
Akıllardaki Yorgunluğun Hiç Dinmeyeceğini Bulmuştum.

Bir Gün Herhangi Bir Yol Bitiminde
Seninle Karşılaşırsak Ne Yapardım Acaba?
Ya da En Çok Sen Ne Yapardın?
Birbirlerini Daha Önce Hiç Görmemiş
İki Yabancı Gibi Başka Yollara mı Saparız?
Yoksa Diğer Gidilmiş Bütün Yolları Unutup
Yüzlerdeki Hayal Kırıklıklarını Birleştirip
Yeni Bir Hayat Yoluna mı Adım Atarız?
Bazen Bu İhtimali Düşünüyorum,
En Güzel Sessizlikler İçinde..
Galiba Akıl Yorgunluklarım Buradan Başlıyor.

Ne Zaman Yeni Bir Başlangıç Düşünsem
Aklımda Hep Takılı Kalıyorsun
Bir Türlü Cevabını Bulamadığım Sualler Birikiyor İçimde,
Hep Yeni Başlangıçların Başında…
Endişeler İçindeyim,
Endişelerim Arttıkça Korkularımda Çoğalıyor.

Hangi Gözlere Baksam “Sen” Zannediyorum
Sonra Korkuyorum Uzaklaşıyorum
Gözlerini "Sen" Sandığım Her Gözden
Korkuyorum Çünkü
Aşkın Benzeme Şekli Gözlerdedir
Beni Hapsetmelerinden Korkuyorum.

Seni Düşünürken Düşmekte Olsa,
Sen Her Zaman Benim En Saf Düşüncelerimsin,
Bütün Sevdalara İnat Bir Biçimde...
Sen Benim “Uyumadan Önce”
Müsaade İstediğim Hayalin Sahibisin...
Bazen Müsaade Veren,
Bazen de Hiç Vermeyen!

Her Düşüncemde Bir Sorgu Var
Neyi Düşünsem
Bir Şeylerin Acı-Ekşi Tadı Kalıyor
Aklımın Damağında…
Sen Benim Hala Damak Tadımsın
Tuzsuz Yemeklerime Tuz,
Açık Çaylarıma Lezzetsin.
Sesim Bir Başkasına Haram.
Gözüm Bir Başka Göze Kör.

Ne Dilimde Seni Anlatmaya Yetecek Bir Kelimem Var,
Ne Aklımda Senden Gidecek Bir Nedenim Var.
Sen Hala Yürek Çehremde Yankılanan,
O Güzelliğe Sahip,
Yegane Sevdamın Tek Sahibisin!

Resul Altunbaş